ZES BEETWONDEN EN EEN TETANUSPRIK
'Een boek als een achtbaan, snel, duizelingwekkend,
en anders dan alle anderen'
(Haarlems Dagblad)
'Niemand ontsnapt aan zijn verantwoordelijkheid,
zelfs de lezer niet. Want dankzij
De Nooys vernuftige verteltechniek word je
zo diep het verhaal in gesleurd dat je af en
toe schrikt van iets waarom je eerst hebt
gelachen. En dan besef je hoe gemakkelijk
je medeplichtig kunt worden.'
(Annemarié van Niekerk, Trouw)
'Vele grappige, ontroerende en morbide scènes in dit met vaart, humor en empathie geschreven boek.'
(Maarten Moll, Het Parool)
'Een vermakelijk postmoderne 'black comedy' die de lezer bij de strot grijpt.'
(Lien van der Leij, Het FD)
'De Nooy heeft een bijzonder talent voor het verzinnen van situaties die onmiddellijk de aandacht grijpen. Zowel zijn droge humor als de volstrekt idiote anekdotes die hij rijkelijk in het rond strooit, maken van Zes beetwonden een tetanusprik uitzonderlijk prettige lectuur.'
(Mark Cloostermans, Boekblad)
'We horen graag nog meer vertellen door deze bijna jaloersmakende originele stem.'
(Guus Bauer, Literatuurplein)
'Op een uiterst lugubere wijze snijdt De Nooy hier de Apartheid aan, door op een feitelijke manier het verschil aan te geven tussen de behandeling van zwart en blank, zonder daarbij met een vermanend vingertje te wijzen. Deze tragiek doet bijna pijn, maar is een van de dingen die het boek zo bijzonder en origineel maken.'
(Rosalien Koster, 8weekly)
(Annemarié van Niekerk, Trouw)
'Vele grappige, ontroerende en morbide scènes in dit met vaart, humor en empathie geschreven boek.'
(Maarten Moll, Het Parool)
Lees hier het volledige interview...
'Een vermakelijk postmoderne 'black comedy' die de lezer bij de strot grijpt.'
(Lien van der Leij, Het FD)
'De Nooy heeft een bijzonder talent voor het verzinnen van situaties die onmiddellijk de aandacht grijpen. Zowel zijn droge humor als de volstrekt idiote anekdotes die hij rijkelijk in het rond strooit, maken van Zes beetwonden een tetanusprik uitzonderlijk prettige lectuur.'
(Mark Cloostermans, Boekblad)
'We horen graag nog meer vertellen door deze bijna jaloersmakende originele stem.'
(Guus Bauer, Literatuurplein)
'Op een uiterst lugubere wijze snijdt De Nooy hier de Apartheid aan, door op een feitelijke manier het verschil aan te geven tussen de behandeling van zwart en blank, zonder daarbij met een vermanend vingertje te wijzen. Deze tragiek doet bijna pijn, maar is een van de dingen die het boek zo bijzonder en origineel maken.'
(Rosalien Koster, 8weekly)
